است ، بعد از آن مىفروشد و مىگويد : « بعتك ما علم بما قام عليّ و ربح كذا » ، و مشترى مىگويد : « قبلت » . بدان كه فرق ديگر نيز ميان سه صيغه مزبوره هست ، و آن اين است كه صيغه اولى صحيح نيست مگر در جايى كه متاع را بايع به صيغهء بيع خريده باشد ، پس اگر آن متاع به صلح يا به هبهء مشروطه به عوض و نحو آن منتقل به او شده باشد پس بيع مرابحه به اين صيغه صحيح نيست بلكه فاسد است ، و امّا به صيغهء ثانيه صحيح است ، و امّا در صيغهء ثالثه پس بعيد نيست جواز در صورتى كه متاع منتقل به بايع شده باشد به صيغهء صلح ، و امّا اگر به صيغهء قرض يا هبهء مشروطه به عوض منتقل به او شده پس جواز بيع مرابحه در محل فرض خالى از اشكال نيست . و اگر بايع إخبار كند كه رأس المال صد درهم است و بگويد : « بعتك هذا بمائة و ربح كلّ عشرة درهم » و مشترى بگويد : « قبلت » ، پس ثمن صد و ده درهم خواهد بود .